0
محصول تعداد قیمت - تومان
محصولات
راهنمای انتخاب محصولات
  • استخدام بازاریاب

    دعوت به همکاری بازاریاب حرفه ای در تهران و کرج با حقوق و پورسانت فوق العادهمحصولات بسیار با کیفیت و اورجینال تصفیه آب و سوداساز با قیمتهای رقابتیبا ما در تجربه فروش فوق العاده تصفیه آب همراه باشید

    استخدام
  • جشنواره فروش دستگاه تصفیه آب

    آغاز فروش فوق العاده برترین مدلهای دستگاه تصفیه آب ، فقط برای مدت محدودانواع دستگاه تصفیه آب اورجینال و دستگاه سوداساز. ضمانت اصالت کالاتخفیف های ایده آل همراه با هدایا

    فروش فوق العاده تصفیه آب
  • جشنواره فروش سوداساز کلایموکس آلمان

    آغاز فروش فوق العاده سوداساز کلایمکس آلمان با قیمت استثناییهمراه با هدیه ویژه کیف چرم ترمهامکان خرید به صورت اقساط

    خرید کلایموکس
  • تعمیر آبسردکن

    سرویس کامل دستگاه آبسردکنرفع عیب و تعمیر انواع آبسردکن رومیزی و ایستادهجالیوانی آبسردکن ، مخزن تصفیه دار و سایر لوازم جانبی آبسردکن

  • تعمیر و تعویض فیلتر دستگاه تصفیه آب

    تعمیر دستگاه تصفیه آب خانگی و نیمه صنعتیتعویض فیلتر دستگاه تصفیه آب خانگی و نیمه صنعتیارایه کلیه قطعات و لوازم اورجینال دستگاه تصفیه آب خانگی و نیمه صنعتی

  • سیستم های تصفیه آب بهاب

    تخصصی ترین مرکز آموزش، نقد، بررسی و ارائه خدمات اینترنتی دستگاه تصفیه آبمشاوره رایگان جهت تهیه و تیم مجرب فنی جهت سرویس دستگاه تصفیه آب شماجامع ترین فروشگاه اینترنتی دستگاه تصفیه آب ، فیلتر آب و لوازم

    تصفیه آب بهاب

به راحتی و با پاسخ به چند سوال محصول خود را بیابید

اخبار گروه منابع آب

  • بانک توسعه اسلامی بانک توسعه اسلامی (IDB)  در سال 2014 در کل بیش از 800 میلیون یورو وام به پروژه‌های آب و فاضلاب ایران که شامل 65 میلیون یورو برای پروژه فاضلاب شرقی مشهد، 140 میلیون یورو برای پروژه در شهرهای قم و کاشان در مرکز ایران، 175 میلیون یورو برای تهران، 195 میلیون یورو برای پروژ‌های فاضلاب روستایی و 92 میلیون یورو برای پروژه آب استان قم، 80 میلیون یورو برای پروژه‌های فاضلاب در همدان و قشم، و 144 میلیون یورو برای پروژه‌های فاضلاب در استان جنوبی فارس اختصاص داده است.  بخش فاضلاب ایران بزرگترین دریافت کننده بودجه آب و فاضلاب بانک توسعه اسلامی در جهان است، زیرا بانک توسعه اسلامی مقداری از فاصله ایجاد شده توسط تحریم‌های بین‌المللی را تامین کرده است. با 8.28% سهم، ایران سومین سهامدار بزرگ بانک توسعه اسلامی است که بزرگترین سهامدار آن عربستان سعودی است.   سازمان ملل متحد یونسکو IHE در دلفت، هلند، همراه با دانشگاه صنعتی آب و برق (شهید عباسپور) در ایران، 2.100 متخصص فناوری آب و فاضلاب، برنامه‌ریزی و مدیریت را آموزش خواهند داد. این آموزش شامل 59 دوره در سال 2008 و نیمه نخست 2009 خواهد بود. علاوه بر این، 20 تور مطالعاتی به شرکت‌های آب و فاضلاب اروپایی برای کارهای مدیریت ارشد، مالی و فنی ترتیب داده خواهد شد.   سازمان‌های غیردولتی خارجی برخلاف سایر کشورهای دارای درآمد کم و متوسط، ایران میزبان سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی است که اهداف محیط زیستی یا اجتماعی را دنبال می کنند. برخلاف محیط عملیاتی سخت و اصطکاک با بدنه‌های قانونگذاری، دولت ایران به سمت ترغیب بیشتر سازمان های غیر دولتی خارجی رفته است. در نتیجه، برخی از سازمان‌هایی که فعالیت‌های خود را تعطیل کرده بودند، فعالیت‌های خود را دوباره شروع کرده‌اند و سازمان‌های استارتاپ جدید، از جمله آنهایی که در زمینه آب و مسائل بهداشتی کار می‌کنند، پروژه‌هایی را در ایران آغاز کرده‌اند. یکی از این سازمان‌ها، درمان برای ایران است که اخیرا برنامه‌ای را برای بهبود دسترسی روستایی به آب و بررسی علل آلودگی آب در جمعیت‌های محروم آغاز کرده است.   بانک جهانی بانک جهانی بین سالهای 2000 و 2010 وارد مسائل مربوط به آب و بهداشتی‌سازی در ایران شد. این کار با تایید پروژه فاضلاب تهران در سال 2000 آغاز شد و با تایید دو پروژه دیگر در سال 2004 و 2005 ادامه یافت. در سال 2010 آخرین پروژه، پروژه تامین و بهداشتی‌سازی آب شهرهای شمالی بسته شد. این پروژه با یک وام 224 میلیون دلاری با هدف ارتقای کیفیت زندگی در چهار شهر شمالی رشت و انزلی در گیلان همچنین ساری و بابل در استان مازندران پیشتیبانی شد. هدف، بهبود کارایی عملیاتی و پایداری مالی دو شرکت استانی آب و فاضلاب بود. این پروژه، بودجه گسترش و بهبود سیستم‌های توزیع آب از جمله اندازه‌گیری، فاضلاب های بهداشتی و تاسیسات تصفیه فاضلاب (در ساری) را تامین کرد که هنگام بسته شدن پروژه تکمیل نشده بود. این پروژه موفق به بهبود وضعیت مالی دو شرکت آب و فاضلاب نشد، زیرا افزایش تعرفه با تاخیر انجام شد. پروژه تامین و بهداشتی‌سازی آب اهواز و شیراز با پشتیبانی وام 279 میلیون دلاری در سال 2004 تایید و در سال 2009 بسته شد، هدف از آن بهبود دسترسی به تامین آب رضایت بخش و افزایش چشمگیر پوشش خدمات بهداشتی و بهبود شرایط محیط زیستی، بهداشتی و سلامت همچنین بهبود استفاده مجدد از مایعات تصفیه شده بود.  همچنین هدف آن تقویت و توسعه ظرفیت شرکت‌های آب و فاضلاب اهواز و شیراز و کمک به بهبود کارایی، پایداری و استقلال مالی آنها بود. همچنین هدف دیگر آن آغاز اصلاحات، بطور مشخص در مورد ترتیبات سازمانی، چارچوب قانونگذاری، مدیریت تقاضا، همچنین آماده‌سازی یک راهبرد بهداشتی‌سازی بود. پروژه فاضلاب تهران با پشتیبانی یک وام 145 میلیون دلاری در سال 2008 بسته شد. هدف این پروژه بهبود شرایط محیط زیستی در ناحیه تهران بزرگ از طریق نصب تاسیسات جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب، به منظور بهبود سلامت عمومی و فراهم ساختن شیوه‌های آبیاری نامحدود در برخی مناطق بود. کلر زنی می تواند فاضلاب های تصفیه شده در سطح ثانویه را برای اهداف مناسب آبیاری ضد عفونی کند و در صورت لزوم، تصفیه اضافی نیز انجام شود. فاضلاب های تصفیه شده و لجن برای اهداف کشاورزی استفاده می‌شد. پروژه امکان اتصال بیش از 1.3 میلیون نفر به سیستم فاضلاب و ساخت یک تصفیه خانه فاضلاب را فراهم کرد که در ژوئن 2009 تکمیل شد. گزارش تکمیلی بانک جهانی نتیجه می‌گیرد که این پروژه به اهداف خود رسیده و عملکرد رضایت بخشی داشته است. بانک جهانی می‌گوید که موسسات مالی بین‌المللی از تحریم‌های سازمان ملل بر ایران مستثنی هستند. در سپتامبر 2013، بانک جهانی با گفتن اینکه ایران بیشتر وام‌های خود را پرداخت کرده، ایران را از لیست قرض گیرندگانی که نمی‌توانند وام دریافت کنند خارج کرد. در آوریل 2014، وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران علی طیب نیا از بانک جهانی درخواست همکاری مالی برای اجرای پروژه‌های توسعه‌ای کرد.     **ن  

  • 23 فروردین 1397
  • بخش دوم اخبار مسئولیت تامین و بهداشتی سازی آب در ایران . برای مطالعه بخش اول روی لینک قبل کلیک نمایید.   جنبه‌های مالی   سرمایه‌گذاری تا سال 2005، بودجه ملی برای بخش آب 1.400 میلیارد ریال بود که در سال 2008 به 3.500 میلیارد ریال (350 میلیون دلار به نرخ تبادل رسمی) افزایش یافت. این بودجه شامل سدهای چند منظوره و آبیاری همچنین تامین و بهداشتی‌سازی آب است. دولت در سال 2011 گفت که سرمایه‌گذاری طی 15 سال آینده باید به 150 میلیارد دلار برسد، 20 درصد آن توسط بخش خصوصی تامین خواهد شد.   بازگشت هزینه بطور متوسط، خدمات دهندگان به علت تعرفه‌های پایین و جمع‌آوری کم صورتحساب‌ها نمی‌توانند هزینه‌های عملیات و نگهداری را برگردانند. برای مثال، شرکت‌های آب و فاضلاب استان اهواز و شیراز حداقل قبل از سال 2004 ، ضرر زیادی را متحمل شدند. عملکرد مالی این شرکت‌ها به علت کاهش تلفات آب با 38 درصد در سال 2002 و 2003 در اهواز و حدود 30 درصد در شیراز بدتر شد. از قبوض صادره آب حدود 7۳% در سال 2003 و 2002 در اهواز جمع‌آوری شد درحالیکه در شیراز بالاتر بود.   تعرفه‌ها سیستم تعرفه شهری فعلی براساس یک نرخ ثابت است که براساس اندازه اتصال لوله و نوع مشتری (خانگی یا سایر) و افزایش تعرفه به ازای بالا رفتن حجم تعیین می‌شود. نرخ ثابت، یا هزینه اشتراک در سال 2004، حدود 2.000 ریال برای بیشتر مشتریان خانگی بود در حالی که ساختار تعرفه‌های متغیر براساس یک فرمول پیچیده بود. این فرمول برای تمام شرکت‌ها یکسان است و اگر میزان مصرف کمتر از 5 مترمکعب در ماه باشد، هیچ هزینه اضافه مصرف بدان تعلق نمی‌گیرد. بالاتر از این حداقل، با افزایش میزان مصرف تعرفه افزایش می‌یابد و به طور کلی بین شرکت‌ها متفاوت است. متوسط تعرفه حجمی کشور در سال 2002 حدود 6 سنت امریکا بود. از 2 سنت برای مصرف ماهانه کمتر از 20 متر مکعب تا حدود 4.5 سنت و 12.5 سنت به ترتیب برای 20 تا 40 متر و بیش از 40 متر مکعب برای مصرف ماهانه متغیر است. براساس اطلاعات بانک جهانی، ساختار نرخ برای نرخ حجمی و نرخ اتصال به طور غیرلازم پیچیده است. تعرفه‌های حجمی براساس فرمول پیچیده‌ای هستند که براساس مصرف و شرکت‌های آب و فاضلاب متفاوت است. به دلیل این پیچیدگی، این ساختار تعرفه فاقد شفافیت است.  علاوه بر این، این ساختار به گونه‌ای است که وقتی مصرف از 20 متر مکعب یا کمی کمتر به حجم کمی بالاتر می‌رود، قیمت بیش از سه برابر می‌شود. با توجه به صورت حساب های فاضلاب، فقط در محله‌هایی که شبکه فاضلاب وجود دارد دریافت شده و درصدی از قبض آب (70%) است. متوسط حق انشعاب حدود 310 دلار امریکا برای کل کشور و حداقل مبلغ تقریبا معادل 150 دلار امریکا است. با چند استثنا، هزینه انشعاب فاضلاب همانند آب است.  این هزینه ها بین سال های 1999 تا 2003 بطور منظم با نرخ 10% سالانه افزایش یافته بغیر از سال 2000 که افزایش 15% داشت. علاوه بر هزینه انشعاب، شرکت‌های آب و فاضلاب هزینه کاملی برای اتصال خانگی دریافت می‌کنند. این هزینه ها بین سال های 1999 تا  2003 ، با نرخ 10٪ سالانه به طور منظم افزایش یافته است، به استثنای سال 2000 که هزینه آن 15٪ افزایش یافته است.   همکاری خارجی شریک خارجی اصلی بخش آب و بهداشتی‌سازی ایران در دهه نخست قرن 21 بانک جهانی بود. امروز اصلی‌ترین شرکای خارجی بانک توسعه اسلامی، سازمان ملل متحد و سازمان های غیر دولتی هستند.   برای مطالعه ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک نمایید. مسئولیت تامین و بهداشتی‌سازی آب در ایران بخش سوم   **ن

  • 22 فروردین 1397
  • پیشرفت‌ها و چالش‌ها از دهه 1980 دسترسی به منابع آب شهری از 75.5% به 98% افزایش یافته است. به گفته یکی از ناظران ایرانی، مقدار آب عرضه شده افزایش یافته و کیفیت آن بهبود یافته است. او نتیجه می‌گیرد که این بهسازی ها بسیار موفقیت‌آمیز بوده و نمونه ای از بهترین شیوه است که باید به سایر کشورها پیشنهاد شود. با این حال، همچنان چند چالش باقی می‌ماند. بر اساس اطلاعات بانک جهانی، این بخش تحت تاثیر :  پایین بودن بهره وری مصرف آب در مناطق شهری و روستایی مشارکت محدود سهامداران در برنامه ریزی و مدیریت توسعه  نیازهای زیاد به احیا و توسعه زیرساخت هیدرولیکی برای مصرف آب پایدار  مشکلات آلودگی ناشی از تخلیه فاضلاب تصفیه نشده در راه‌آب‌های عمومی و سفره‌های آب و موسسات ضعیف درگیر در بخش و هماهنگی محدود بین سهامداران.   باز هم طبق اطلاعات بانک جهانی، عملکرد ضعیف تامین آب و تاسیسات تخلیه فاضلاب در محل، باعث افزایش خطر آلودگی آب‌های زمینی و سطحی و خطرات سلامتی و محیط زیستی ناشی از تخلیه و استفاده مجدد پساب های تصفیه نشده برای آبیاری می شود.  ظرفیت فنی، سازمانی و مالی محدود شرکت‌های آب و فاضلاب، عدم وضوح در مورد مسئولیت‌های سازمانی نهادهای این بخش، و ساختارها و سطوح تعرفه‌ای غیر شفاف و ناکافی است.   مسئولیت تامین و بهداشتی‌سازی آب   خط مشی : وزارت انرژی از طریق معاون وزیر در امور مدیریت آب و فاضلاب شهری و روستایی، مسئول تعیین سیاست های های این بخش است. معاون وزارت امور آب در همین وزراتخانه همراه با یازده هیئت مدیره آب منطقه‌ای، مسئول مدیریت منابع آب است. سازمان حفاظت از محیط زیست مسئول کنترل آلودگی آب است. وزارت بهداشت و آموزش پزشکی مسئول تنظیم استانداردهای کیفیتی آب آشامیدنی و همچنین نظارت و اجرای آنها است. شرکت ملی مهندسی آب و فاضلاب (NWWEC) نظارت و کمک به ارائه دهندگان خدمات در زمینه هایی نظیر برنامه ریزی سرمایه گذاری، توسعه منابع انسانی و ایجاد سیستم های استاندارد و رویه ها را فراهم می کند. شورای اقتصادی ملی سیاست تعرفه را برای کل کشور تنظیم می‌کند که در برخی مناطق متفاوت است.   ارائه خدمات : در سال 2008، شصت شرکت مسئول ارائه خدمات آب و فاضلاب بودند. هر استان دارای یک شرکت آب و فاضلاب شهری و روستایی (WWC) است که در بیش از ۳۰ استان کشور پراکنده هستند.  این 60 شرکت 38.000 کارمند داشتند. فقط شهر تهران دارای دو شرکت مجزا برای آب و فاضلاب است. در تمام استان‌های دیگر، خدمات آب و فاظلاب با هم ارائه می‌شوند. هیات‌ منطقه‌ای آب، آب خام را از طریق خطوط انتقال به شرکت‌های آب و فاضلاب می‌رسانند که آب را تصفیه و توزیع می‌کنند. شرکت‌های آب و فاضلاب دولتی می‌توانند عملیات روزمره خود را با مقداری خودمختاری مدیریت کنند که مدیران این شرکت‌ها می توانند بیشتر تصمیمات در مورد عملیات و کارکنان را در محدوده مجاز تعیین شده بگیرند، همراه با کمی انعطاف‌پذیری برای ارائه پاداش اضافی به کارکنانی که عملکرد خوبی دارند. با این حال، شرکت‌های آب و فاضلاب برنامه‌های سرمایه‌گذاری خود را کنترل نمی‌کنند و بنابراین در بهبود سرمایه‌گذاری و کارایی عملیاتی و سطح و کیفیت خدمات محدود هستند. علاوه بر این، شرکت‌های آب و فاضلاب باید از مدل سازمانی توسعه یافته توسط شرکت ملی مهندسی آب و فاضلاب پیروی کنند و نمی‌توانند مدلی را انتخاب کنند که برای موقعیت خاص آنها مناسب‌تر باشد.   برای مطالعه ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک نمایید. مسئولیت تامین و بهداشتی‌سازی آب در ایران ـ بخش دوم     **ن

  • 21 فروردین 1397
  • دولت ایران سرمایه گذاری های فراوانی را در زمینه نمکزدایی آب دریا و لوله کشی به منظور تامین آب از سواحل جنوبی به داخل کشور انجام می دهد. در مرحله اول، تاسیسات نمکزدایی باید ساخته شوند تا آب شهرهای ساحلی را تامین کنند، در مرحله دوم به شهرهایی بر روی فلات مرکزی هم باید خدمات‌رسانی شود.  انتظار می‌رود تاسیسات و لوله‌کشی‌ها توسط بخش خصوصی تحت قرارداد ساخت و ساز انجام شود، که دولت هزینه‌های سالانه برای آب تولید شده را پرداخت می‌کند. چنین قراردادهایی برای تاسیسات نمکزدایی در حال حاضر مقیاس کوچک با شرکت‌های ایرانی وجود دارد و انتظار می‌رود به قراردادهای بزرگتر با شرکت‌های بین‌المللی گسترش یابد. انتظار می‌رود برق مورد نیاز برای تاسیسات نمکزدایی حداقل تا حدی توسط نیروگاه‌‌های هسته ای کوچک تامین شود.   حمید چیت‌چیان وزیر نیرو گفت که از طریق 50 تاسیسات نمکزدایی، آب نمکزدایی شده به 45 میلیون نفر در 17 استان ارائه خواهد شد، بدون اینکه اشاره‌ای مشخص به هزینه‌ها یا منابع مالی آن کند. در ابتدا، آب نمکزدایی شده در بندرعباس به استان کرمان منتقل خواهد شد.   زیر ساخت های آبی بیشتر آب آشامیدنی در ایران از طریق زیرساخت های مدرن مانند سدها، مخازن، خطوط لوله انتقال طولانی که برخی از آنها بیش از 300 کیلومتر طول دارند و چاه‌های عمیق تامین شده است. 42 سد بزرگ در ایران درحال کار است که ظرفیت ذخیره‌سازی ترکیبی آنها 33 میلیارد متر مکعب در سال می‌باشد. هرساله به علت رسوب گذاری این سدها حدود 200 میلیون متر مکعب از ظرفیت ذخیره‌سازی خود (0.75- 0.5%) را از دست می‌دهند. بیشتر سدها، سدهای چند منظوره برای نیروگاه های آبی، آبیاری، کنترل سیلاب و در بیشتر موارد تامین آب آشامیدنی هستند. آب در ایران برای آبیاری و تزیین باغ‌های سنتی مانند باغ ارم در شیراز استفاده می شود.   تخمین زده شده که حدود 500.000 چاه عمیق و کم عمق در کشور ایران وجود دارد. بسیاری از این چاه‌ها غیرقانونی هستند. بطور تقریبی حدود 60.000 سیستم کاریز سنتی در مناطق فلات ایران مثل یزد، خراسان و کرمان، همچنین  امروزه برای آبیاری و تامین آب آشامیدنی در مناطق روستایی و شهرهای کوچک استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین و بزرگترین کاریز در شهر گناباد است که پس از 2700 سال همچنان آب آشامیدنی و کشاورزی برای حدود 40.000 نفر را تامین می‌کند. عمق چاه اصلی آن بیش از 360 متر و طول آن 45 کیلومتر است.   آلودگی آب آلودگی آب ناشی از فاضلاب صنعتی و شهری و همچنین کشاورزی است. در خصوص فاضلاب شهری، بیشتر فاضلاب جمع‌آوری شده بصورت تصفیه نشده تخلیه شده و منبع بزرگی از آلودگی برای آبهای زیرزمینی را تشکیل داده و خطری برای سلامت عمومی است. در برخی شهرها که فاضلاب بهداشتی وجود ندارد، خانوارها فاضلاب خود را در راه‌آب‌های بازِ آب باران تخلیه می‌کنند.   تاریخچه و توسعه‌های اخیر دولت برنامه ساخت یک سد بزرگ در سال 2008 را اعلام کرد. بیشتر سدهای ایران، از جمله کارون 3 برای نیروگاه های آبی، کنترل سیلاب و آبیاری ساخته‌شده‌اند و نه تامین آب آشامیدنی. تا سال 1990، بخش آب و بهداشتی‌سازی به شدت غیرمتمرکز بود. بیشتر خدمات آب و فاضلاب بر عهده شهرداری‌ها و استان‌ها بود. این مساله از طریق یک اصلاحیه بخش اساسی در سال 1990 با تصویب قانون شرکت‌های آب و فاضلاب استانی در سپتامبر 1990 تغییر یافت. در سپتامبر 2003، دولت ایران و بانک جهانی در مورد یک استراتژی برای بهبود هزینه‌های بازیافت و جمع‌آوری و افزایش کارایی توافق کردند. مشخص نیست که داده‌های اصلی در سال 2003 چه بود و تا چه حدی پیشرفت برای رسیدن به این اهداف انجام شده است. در نوامبر 2008 دولت اعلام کرد که ساخت 177 سد در کشور را تایید کرده است. سدها در ایران عمدتا برای تولید نیروگاه های آبی، آبیاری و کنترل سیل خدمت می کنند. با این وجود، یکی از پروژه‌های آب آشامیدنی و آب برای مصرف صنعتی در شهرهای قم، گلپایگان، دلیجان، ساوه، خمین و نیموار در استان‌های مرکزی قم، اصفهان و مرکزی ارائه می‌کند. در آوریل 2012، دولت پروژ‌ه‌ای را برای انتقال آب دریای خزر به مناطق مرکزی ایران راه‌اندازی کرد، که حدود 200 میلیون مترمکعب در سال آب فراهم می‌کند. در آوریل 2016، معاون وزیر انرژی ستار محمودی گفت شش شهر بزرگ بندرعباس، شیراز، کرمان، مشهد و همدان با کمبود شدید آب روبرو شده و منابع آب در 450 نقطه دیگر زیر فشار بودند. بخش‌هایی از ایران در 15 سال گذشته با خشکسالی روبرو بوده‌اند.   برای مطالعه ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک نمایید. مسئولیت تامین و بهداشتی‌سازی آب در ایران      **ن  

  • 20 فروردین 1397
  • تامین و بهداشتی‌سازی آب در ایران شاهد پیشرفت های مهمی بوده است، به ویژه از نظر افزایش دسترسی به منابع آب شهری، ضمن اینکه چالش های مهمی خصوصا در زمینه بهداشتی‌سازی و ارائه خدمات در نواحی روستایی همچنان ادامه دارد. بصورت سازمانی، وزارت انرژی مسئول سیاستگذاری است و شرکت های استانی مسئولیت ارائه خدمات را دارند.   دسترسی به آب در ایران این بخش با اختلاف گسترده‌ای در پوشش خدمات آب و فاضلاب همچنین بین نواحی شهری و روستایی مشخص شده است. برنامه نظارت مشترک برای بهداشتی‌سازی و تامین آب سازمان بهداشت جهانی و یونیسف، که ارقام دسترسی را براساس پیمایش و نظرسنجی های ملی نظارت می‌کند، دسترسی تخمینی در ایران از نتایج سرشماری 1996، 2006 و 2011 همچنین نظرسنجی چندگانه گروه شاخص 1995. براساس برآوردهای آن، در سال 2011 دسترسی به یک منبع بهبود یافته در تامین آب 98 درصد در مناطق شهری است که بیش از دو سوم ایرانیان زندگی می کنند. در نواحی روستایی 90% بود (87% اتصالات خانگی). دسترسی به فاضلاب در نواحی شهری در اواخر دهه 1990 19% تخمین زده شد. دسترسی به بهداشتی‌سازی بهبودیافته نزدیک به 100% تخمین زده شد.   منابع آب  در ایران بارش باران در ایران به شدت فصلی است و فصول بارانی بین مهر و اسفند است، در نتیجه در باقی سال زمین خشک است. تغییرات فصلی گسترده در جریان مشخصه رودخانه‌های ایران است. به عنوان مثال، رودخانه کارون در خوزستان، آب را در طی دوره های حداکثر جریان حمل می کند که ده برابر مقدار در دوره های خشک است. در مناطق متعدد، ممکن است بارشی وجود نداشته باشد تا هنگامی که طوفان‌های ناگهانی، همراه با باران سنگین، در عرض چند روز تقریبا به اندازه کل سال باران می‌بارد. کمبود آب با توزیع نابرابر آب همراه شده است. نزدیک دریای خزر، بارندگی به طور متوسط حدود 1.280 میلیمتر در سال است، اما در فلات مرکزی، و در زمین‌های پایین تا جنوب به ندرت بیشتر از 100 میلیمتر می‌شود.   بارش تجمعی با توجه به حوضه‌های آب (میلی متر):   ناحیه 2012/13 1970-2014 (متوسط) دریای خزر 405.2 423.3 خلیج فارس 343.6 358.6 دریاچه ارومیه 278.9 326.7 حوزه مرکزی 139.0 162.2 حوزه هامون 78.5 110.5 حوزه سرخس 244.5 203.9 ایران 203.9 238.6   منبع: وزارت انرژی، شرکت مدیریت منابع آب ایران   تعادل آب منابع آب تجدیدپذیر داخلی 128.5 میلیارد متر مکعب (BCM) در سال (متوسط 2001-1977) تخمین زده می‌شود. رواناب‌های سطحی در مجموع 97.3 میلیارد مترمکعب در سال است که 5.4 میلیارد مترمکعب آن در سال از زهکشی آبخیزها بدست آمده و بنابراین باید از مقدار کل کم شود. تعذیه آب‌های زیرزمینی حدود 49.3 میلیارد مترمکعب در سال تخمین زده شده که 12.7 میلیارد مترمکعب آن در سال از نفوذ در بستر رودخانه بدست آمده که باید کم شود. ایران 6.7 میلیارد متر مکعب در سال آب سطحی از پاکستان و مقداری از افغانستان از طریق رودخانه هلمند دریافت می‌کند. جریان رودخانه آراکس در مرز آذربایجان 4.6 میلیارد متر مکعب در سال تخمین زده شده است. رواناب سطحی به دریا و کشورهای دیگر 55.9 میلیارد مترمکعب در سال تخمین زده شده است.  سرانه موجودی آب در دوران پیش از انقلاب حدود 4.500 مترمکعب بود.  اما در سال 2009 این رقم به کمتر از 2.000 متر مکعب رسید. برداشت کل آب در سال 1993 حدود 70 میلیارد مترمکعب تخمین زده شد که در سال 2004 به 93 میلیارد متر مکعب رسید که از این مقدار 92% برای اهداف کشاورزی، 6% برای استفاده خانگی و 2% برای استفاده صنعتی بود. اگرچه این مقدار برابر 51% منابع آب تجدیدپذیر موجود واقعی است، برداشت سالانه از سفره‌های آب (57 میلیارد متر مکعب در سال 1993، 53 میلیارد متر مکعب در سال 2004) تقریبا بیش از بازده امن تخمینی (46 میلیارد متر مکعب) است. از 4.3 میلیارد متر مکعب در سال 1993 (6.2 در 2004) مورد استفاده برای مصرف خانگی، 61% از آب های سطحی و 39% از آبهای زیرزمینی تامین شده است.  از سال 2014، ایران از 70% کل آب شیرین تجدیدپذیر خود استفاده کرده که بالاتر از حد 40% توصیه شده مطابق با هنجارهای بین‌المللی است.      بخش اعظم آب مورد استفاده در کشاورزی به دلیل الگوهای مصرف ناکارآمد، بجای استفاده شدن تبخیر شده است. در سال 1999،  16 میلیارد متر مکعب آب برای تولید برق مصرف شد. نیروگاه گاز در ایران، آب مورد استفاده برای نیروگاه های حرارتی برق بیش از دو برابر مصرف آب خانگی است. آب شهر بزرگ تهران با جمعیت بیش از 13 میلیون نفری از آبهای سطحی سد لار در رودخانه لار در شمال شرقی شهر، سد لتیان در رودخانه جاجرود در شمال، رودخانه کرج در شمال غربی همچنین آبهای زیرزمینی در مجاورت شهر تامین می‌شود. ساکنین تهران بطور متوسط روزی 325 لیتر آب (86 گالن) مصرف می‌کنند. مصرف آب لوله‌کشی کشور 70% بیشتر و بالاتر از میانگین جهانی است.     برای مطالعه ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک نمایید. نمک زدایی آب دریا در ایران   **ن

  • 19 فروردین 1397
  • در ایران متوسط بارش سالانه 250 میلی متر تخمین زده شده که از 50 میلی متر در بخش‌هایی از حوضه آب های مرکزی تا بیش از 1600 میلی متر در برخی نواحی ساحلی نزدیک دریای خزر، متفاوت است. متوسط بارش سالانه جهانی بیش از 830 میلی متر است که ایران جز مناطق خشک و نیمه خشک دسته بندی می شود. در 50 سال گذشته، ایران با ده دوره خشکسالی شدید مواجه شده است. آخرین خشکسالی بین سالهای 2004-2001 بود که به طور قابل توجه ای دسترسی آب در تمام این بخش‌ها را به خطر انداخت. انتظار می‌رود که تغییرات آب و هوایی باعث افزایش بیشتر خطر خشکسالی در برخی بخش‌های کشور شود ضمن این که باعث سیلاب در بخش‌های دیگر می‌شود. از سال 2015، میزان سیلاب‌ها به میزان چشمگیری افزایش یافته است. بزرگترین سیلاب در تاریخ اخیر ایران در آوریل 2016 رخ داد که رودخانه کارون در جنوب غربی استان خوزستان ساحل را درهم شکست. از متوسط حجم بارش سالانه 400 میلیارد متر مکعب (BCM)، تخمین زده شده که 86% آن پیش از رسیدن به رودخانه‌ها تبخیر می‌شود. مجموع منابع آب تجدیدپذیر بلند مدت سالانه  120BCM  تخمین زده شده که از این مقدار حدود 78BCM وارد سیلاب‌های سطحی می‌شود. تخمین زده می‌شود تخلیه آب زیرزمینی حدود 42BCM در سال باشد، 11BCM توسط قنات‌ها (سیستم‌های تامین آب زیرزمینی) و چشمه‌ها، علاوه بر این 31BCM توسط چاه‌ها تخمین زد شده است. سرانه آب موجود حدود 1500 مترمکعب است که بطور قابل ملاحظه‌ای کمتر از سرانه 7000 مترمکعبی موجود در سال 1956 است.     شکل 1: شکست موجودی آب شیرین در ایران   ایران به شش ناحیه آبخیز اصلی و 31 ناحیه ثانویه تقسیم شده است. شش حوزه اصلی عبارتند از :  فلات مرکزی در میانه کشور (831000 کیلومترمربع) دریاچه ارومیه در شمال غرب (53000 کیلومترمربع) خلیج فارس و خلیج عمان در غرب و جنوب (430000 کیلومترمربع) دریاچه هامون در شرق (مشکیل هیرمند، 106000 کیلومترمربع) کاراکوم (سرخس) در شمال شرقی (44000 کیلومترمربع) دریای خزر در شمال (خزر، 170000 کیلومتر مربع) (نقشه 1)   تمام این حوضه‌ها، به جز خلیج فارس و خلیج عمان، حوضه‌های داخلی هستند. تقریبا نیمی از منابع آب تجدیدپذیر کشور در خلیج فارس و خلیج عمان قرار دارند که یک چهارم کشور را پوشش می‌دهد. با مقایسه، کمتر از یک سوم کل منابع آب تجدیدپذیر در حوزه مرکزی قرار دارند، که بیش از نیمی از کشور را پوشش می‌دهد، دریای خزر با مساحت 424.240 کیلومتر مربع، بزرگترین بدنه آب محصور در خشکی جهان است و حدود 22 متر زیر سطح دریا قرار دارد.   حوزه‌های اصلی ایران (نقشه 1) دریای خزر خلیج فارس و خلیج عمان دریاچه ارومیه مرکزی هامون سرخس نقشه ۱ حوزه های اصلی ایران    منابع آب در حوزه‌های اصلی ایران (شکل2) الف) درصد کل مساحت کشور (%) ب) درصد منابع آب تجدیدپذیر (%) ج) درصد کل بارندگی (%) شکل ۲ منابع آب در حوزه‌های اصلی ایران   منابع غیرمرسوم   استفاده مجدد از فاضلاب در سال 2001، 39 تاسیسات تصفیه خانه فاضلاب با ظرفیت کل 712.000 مترمکعب در روز وجود داشت که فاضلاب تولید شده توسط یک جمعیت 3.8 میلیون نفری را تصفیه می ‌کرد. فاضلاب تصفیه شده در واقع حدود 130 میلیون مترمکعب در سال بود. حدود 79 تصفیه خانه با ظرفیت کل 1.917 میلیون متر مکعب در روز در حال ساخت بود و 112 تصفیه خانه با ظرفیت کل 1.590 مترمکعب در روز برای تکمیل تا سال 2010 بررسی شده بود.   نمک‌زدایی در سال 2002، کل ظرفیت نمکزدایی ناخالص نصب شده (ظرفیت طراحی) 590.521 مترمکعب در روز یا تقریبا 215.5 میلیون مترمکعب در سال بود. آب نمکزدایی شده تولیدی حدود 200 میلیون مترمکعب در سال 2004 بود.   کیفیت آب در ایران درحال حاضر، بیش از 96% شهرهای ایران به سیستم تامین آب ایمن دسترسی دارند. آلودگی آب اغلب ناشی از کمبود بهداشت، عدم جمع‌آوری زباله و تخلیه پسماند جامد، فاضلاب شهری و صنعتی (ازجمله انواع آلاینده‌ها)، آفت‌کش‌ها و مواد کشاورزی شیمیایی است. این آلاینده‌ها شامل انواع مختلفی از عوامل بیماری و مواد معدنی مضر و مواد معدنی ارگانیک هستند که شناسایی، جداسازی و تصفیه آنها مشکل و گران است.       **ن

  • 04 فروردین 1397
  • در همه جای دنیا، ماه های تابستان را به عنوان ماه های پر مصرف آب می شناسند. مردم، کارخانجات، مزارع، دامداری ها و ... درخواست های بیشتری برای منابع آب دارند. علاوه بر آن در کشاورزی و صنایع، مصرف مواد شیمیایی و آلاینده ها افزایش زیادی پیدا می کند. کشاورزان از سموم مختلف برای مزارع خود استفاده می کنند، کار قالیشویی ها و کارواش ها افزایش پیدا کرده و آنها نیز مواد شوینده بیشتری بکار می برند. همه این موارد و نظایر آن باعث ورود بیش از حد آلاینده های شیمیایی به منابع آب مانند رودخانه ها ، چاه ها ، برکه ها و ... می شود. همه این موارد باعث وارد شدن فشار کاری مضاعف به سازمان های تامین آب و تصفیه آب می شود. افزایش استفاده از مواد شیمیایی می‌تواند بر درخواست تصفیه آب اثر گذاشته و باعث افزایش نگرانی خانواده ها شود. استخرها، چمن زارها، میوه‌ها و سبزیجات تازه باعث می شود در تابستان درخواست بیشتری برای منابع آب وجود داشته باشد. در کنار آن سمپاشی و جلوگیری از رشد علف‌های هرز باغچه خانه، افزایش استفاده از مواد شیمیایی را به همراه دارد. این مساله بر این نیازهای آب و تصفیه آب در تابستان تمرکز دارد. امروزه سازمان های آب در کشورهای مختلف به دنبال پیاده سازی یک روش نوین تصفیه آب هستند که بتواند منابع آب زیرزمینی شور را مورد استفاده قرار دهد. این روش جدید باعث بهبود رشد و تولید محصول می‌شود و نسبت به زمانی که از آب های زیرزمینی به صورت مستقیم استفاده شود، کیفیت محصولات را بیشتر کرده و همچنین استفاده از آب لوله کشی شهری را برای کشاورزی و باغچه محدود می کند. با این روش جدید، تولید محصول  7.5 تا 70 درصد بسته به نوع محصول افزایش یافته است. هنگامی که در فعالیت‌های تابستانی از جمله شنا و یا آب دادن چمنزار و باغچه خود شرکت می کنید، به یاد داشته باشید که ممکن است نوسان شدیدی در فشار آب رخ دهد. استفاده از الگوهای جدید مصرف آب می تواند بسیار موثر باشد. دانشمندان به دنبال یافتن روشهای نوین تصفیه آب هستند که بتوانند بر مشکلات مصرف آب در تابستان غلبه کنند.

  • 17 شهریور 1395
  • از فاجعه معدن در آلوده سازی آب تا آلودگیهای ناشی از شکست هیدرولیکی در آب وقتی برآورد می شود که  ۱۸۴ میلیون گالن (۶۹۷ میلیون لیتر) پساب های صنعتی در اوایل اکتبر به رودخانه مارکال Marca در مجارستان ریخته شده است، دانشمندان اظهار نمودند که آرسنیک و جیوه تهدیدی برای سلامت آب رودخانه محسوب شده و کیفیت آب رودخانه را کاهش داده است. این آلودگی ها تا چند صد مایل پایین رودخانه دیده میشود. از طرفی فاجعه گل و لای سمی در مجارستان زنگ هشداری بود برای اینکه بحث آلودگی آب در سراسر جهان در کانون توجه قرار قرار بگیرد. علی رغم تلاش های زیاد برای تصفیه آب خروجی معادن و کارخانجات، توجه کمتری به این مساله شده است.   در مورد انتشار آلودگی به آب رودخانه ها، این سوال مطرح است که فاجعه بعدی در کجا ممکن است اتفاق بیفتد؟ تاثیرات معدن تنها بخش کوچکی از سنگ معدنی که کارگران معدن از خاک برداشت میکنند شامل طلا، مس، سرب، روی و فلزات دیگر است. بقیه آن زباله یا پسماندی است که شامل مقدار زیادی از فلزات و مواد معدنی اعم از مواد بیخطر تا بسیار سمی میباشد. این ضایعات ریزدانه اغلب در پسماند برکه ها هستند که میتوانند تا چند مایل مربع را پوشش دهند. متاسفانه سدهایی که پسماند برکه ها را نگهداری میکنند همیشه نمونه هایی از سطوح بالای طراحی مهندسی نیستند و در برخی از کشورها ممکن است براحتی پسماندها را از طریق بلدوزر به یک خاکریز منتقل کنند، جانی مور Johnnie Moore زمین شناس دانشگاه مونتانا در این باره توضیح میدهد. اومیگوید "هروقت هریک از مواد زاید شکست پیدا کند در واقع پتانسیل انتقال مقدار زیادی از زباله (های سمی )به سیستم رودخانه ای بوجود میاید. تابستان گذشته گروه شرکت معدنی زیجین Zijin Mining Group Co ، بزرگترین تولید کننده طلا در چین ، تخلیه زباله های اسیدی ناشی از معدن مس در استان فوجیان را داشت. بر اساس گزارش آژانس خبری رویترز، این حادثه ماهیهای رودخانه تینگ Ting را که تغذیه یکسال ۷۰۰۰۰ نفر بود مسموم کرده و تجهیزات آبیشان را نیز آلوده ساخت. دوسال قبل جریان آب از یک معدن طلا در نزدیک دادونگ Dadong تجهیزات آب بیش از   ۲۰۰۰۰۰ نفر را آلوده ساخته بود . در طی چندین سال فجایع مشابهی در اسپانیا، پرو، فیلیپین و جاهای دیگر اتفاق افتاد و جاهای دیگری در چین هستند که دانشمندان آنها را تحت بررسی و کنترل قرار داده اند. پسابهای سمی دیگری وجود دارند و زمانی که با استفاده از جیوه و سیانور به استخراج  مواد معدنی ارزشمند از سنگ پرداخته میشود، تولید میگردد. این پسابهای سمی پتانسیل وقوع فاجعه زیست محیطی را دارند. در مکانهایی مانند حوزه آمازون در آمریکای جنوبی که در آن بطور مداوم از تکنیکهای قدیمی و صد ساله برای استخراج  طلا استفاده میشود، هنوز طیف گسترده ای از جیوه بکار میرود. متخصصین مغز و اعصاب درمورد جیوه هشدار میدهند که باعث مشکلات سیستم عصبی، فلج و حتی مرگ میشود. این درحالی است که وقتی از طریق ماهیهایی که در این آب بوده اند، مصرف میشود، ترکیبی ایجاد میکند که می تواند بعدا تجزیه شده و در سایر مرداب ها یا سدهای بزرگ آزاد گردد.  "متاسفانه مردم خیلی مراقب نیستند" مور Moore میگوید. البته در این فرایندها ورود مستقیم جیوه به آب پس از مدتی پایان میابد. اما عناصر طولانی مدت که در آبراهها و زنجیره غذایی باقی مانده اند و غلظتشان هم  روزبه روز زیاد شده تاثیر زیادی در سلامت انسان ها دارند. حتی اگر کیلومترها در پایین رودخانه باشد. محلول سیانید یکی دیگر از روشهای استخراج است که بر روی پدهای صافی بزرگ برای جدا کردن طلا از سنگ معدن و مواد دیگر استفاده میشود. سنگ معدنی روی یک پد بزرگ انباشته شده  است. برای جلوگیری از نشت و غوطه ور کردن سنگ، از طریق اسپری سیانید و یا سیستمهای قطره ای پد را میپوشانند. مور میگوید وقتی چنین سیستمی بدرستی کار میکند، راه حل هایی که برای بازیافت این مواد بکار روند، می توانند تاثیرات زیست محیطی را به حداقل برسانند. مور توضیح میدهد "اما اگر یک پد سیانید فرو بریزد این مواد میتوانند به داخل رودخانه نفوذ پیدا کنند و فجایع بزرگی مانند حادثه گویانا Guyana در سال۱۹۹۵ ، اتفاق بیفتد که این فاجعه باعث میشود رودخانه ها فوران کنند و بدلیل اینکه سرشار از سیانید هستند باعث مرگ تمام مجودات زنده در رودخانه شوند. قطعا این موارد همچنان اتفاق میفتند. درحالیکه جلوگیری ار فجایع آینده بعنوان یک نگرانی بزرگ محسوب میشود، اما هنوز اتفاقات قدیمی و گذشته، بطور پیوسته موجب آلودگی رودخانه ها میشوند. آژانس حفاظت از محیط زیست EPA براورد کرده است که ۴۰ درصد از تمام حوزه های آبی در غرب ایالات متحده تحت تاثیر آلودگیهای معدنی از قبیل جیوه و زهکشی اسید معدنی )آب اسیدی ای که ناشی از نشت معادن فعال و نیز معادن متروکه در زمانی است که مواد معدنی حفر شده در معرض آب و هوا قرار میگیرند) هستند. توقف یکباره چنین مشکلاتی سخت یا غیرممکن است. در بعضی نقاط باید تلاشهای اصلاحی بطور نامحدود ادامه پیدا کند. "اینجا در حوزه  رودخانه کلارک فورک Clark Fork مونتانا بعد از چندین دهه کار و میلیونها دلار اصلاحات هنوز در پساب کارخانجات آلودگی وجود دارد. هزاران هزار سال حتی بعد از تمامی این تلاشها طول میکشد تا به حالت اولیه بازگردد"، مور میگوید.   خاکستر ذغالسنگ ذغالسنگ بزرگترین تصویر از انرژی در جهان است. متاسفانه زمانیکه سوخته میشود مواد زاید زیادی باقی میگذارد. پس مانده های حاصل از سوختن ذغالسنگ معمولا بعنوان خاکستر ذغالسنگ شناخته میشود. زمانیکه کربن ذغالسنگ سوخته می شود، برخی از انواع فلزات سنگین بسیار سمی از قبیل آرسنیک، کادیوم، جیوه و ترکیبات تالیوم به شکل غلیظ در سراسر برخی از ۱۳۶ میلیون تن خاکستر ذغالسنگ تولید شده در سال در ایالات متحده باقی میماند. بسیاری از این خاکستر زمین های خشک را می پوشاند. اما حدود یک سوم بستر ذخیره گاه خاکستر ذغالسنگ، برکه های مرطوب میباشند. "اینها همان خاکستر ذغالسنگی هستند که پتانسیل تبدیل شدن به فاجعه را دارند. مانند فاجعه ای که در تنسی Tennessee دیدیم." این مطلب را  باربارا گتلیب Barbara Gottlieb میگوید که مسولیت هدایت مسایل ذغال سنگ سیاه برای فیزیکدانان و مسیولیتهای اجتماعی را به عهده دارد. در ماه دسامبر ۲۰۰۸ یک آبگذر در کینگستون، تنسی (Kingston, Tennessee) شکسته شد که یک میلیارد گالن لجن، همه مزارع و خانه ها را دفن کرد. باعث طغیان رودخانه ایموری Emory شد، باعث کشته شدن ماهیها و حیوانات بیشماری شد و خشم و بحث در مورد تاثیرات خاکستر ذغالسنگ بر سلامت و محیط زیست را ایجاد کرد. اما حوزه کینگستون تنها مورد فاجعه نبود. گتلیب میگوید: "EPA  آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا به ارزیابی پتانسیل آسیبهای جدی آبگیرهای حاوی خاکستر ذغالسنگ پرداخته که در صورت نشت دیوار حایل، خسارت های ایجاد شده و حتی تلفات جانی برای انسان و اکوسیستم  را به دنبال دارد. آنها ۴۹ برکه ذخیره سازی (پراکنده در سراسر کشور) را که حاوی پتانسیل بالای خطر و ۱۹برکه دیگر که دارای پتانسیل خطرناک مهمی هستند، شناسایی کردند" حتی اگر آن برکه ها شکسته نشوند، محیط شناسان از اینکه در طول زمان آلاینده ها وارد سیستمهای آبی شوند واهمه دارند. اما خاکستر ذغالسنگ چقدر خطرناک است؟ گروه صنعتی مانند انجمن خاکستر ذغالسنگ آمریکا بر اینکه در حال حاضر زباله های خطرناک ایجادشده توسط EPA  درنظر گرفته نشده است، تاکیدمیکند. در واقع با حمایت دولت بسیاری از آن برای استفاده در محصولاتی مانند بتن، سیمان، دیوار ترمیمی و در ساخت وساز بازیافت شده است. کنراد دان ولز Conrad Dan Volz از مرکز دانشگاهی محیط زیست سالم و جوامع در پترزبورگ از جمله کسانی است که بر این عقیده اند این مواد خطرناک اند. او میگوید: "حداقل ۲۰ مطالعه علمی و کارشناسی شده در نشریه پییر ریویو وجود دارد که بوضوح نشان میدهند که حیواناتی که در معرض خاکستر معلق هستند، از اثرات ژنوتوکسیک genotoxic رنج میبرند. نشان داده شده است که سمندرها، قورباغه ها و وزغها دارای سطح آرسنیک صد برابر نسبت به سابق هستند که بر رشد، تولید و بقایشان تاثیر میگذارد. مشکلات زیست محیطی جدی ای از خاکستر ذغالسنگ وجود دارند که نمیتوان نادیده گرفتشان." ولز Volz  تاکید کرد که تکنولوژیهای تمیزتر انتشار ذغالسنگ در واقع خاکستر را با محصولات سمیتر ایجاد کردند. وی اضافه میکند : "مانمیتوانیم سرب را به طلا تبدیل کنیم، اگر در ذغالسنگ زمانیگه آنرا میسوزانید آرسنیک زیاد یا هر چیز دیگری وجود داشته باشد، درصورتیکه آن مواد هنگام سوختن خارج نشوند و انباشته شوند، خاکستر غلیظتر میشود. این راهی است که جواب میدهد، هیچ راهی برای خلاصی و آزادیش وجود ندارد." دولت اوباما Obama بزودی به مذاکرات یک طرفه یا دیگر مباحث در مورد خاکستر ذغالسنگ خواهند پرداخت. درحال حاضر هر ایالت آمریکا مقررات خود را برای خاکستر ذغالسنگش ایجاد میکند و میتوانند بطور گسترده آن مقررات را از یک ایالت به ایالت دیگر تغیر دهند. اما دو قانون نظارت در سطح فدرال باهم به بررسی این موضوع میپردازند. در فدرال یکسری قوانین به الزامات مورد نیاز جهت خاکسترهای خطرناک میپردازد و دیگری خاکستر بیخطر را برچسب گذاری کرده و تدوین مقررات را بعهده ایالاتها میگذارد. آیا پاکسازی در سطح گسترده میتواندپاسخگوی نشت تنسی Tennessee باشد، بگویید کدام قاعده ممکن است با شکست مواجه شود؟ گوتلیب گفت :EPA بوضوح جدیت این موضوع را دریافت. کارگران لباسها وعینکهای حفاظتی پوشیدند، خانواده ها به مکانهای دورتر منتقل شدند و حتی ذرات و خاک مصرفی اشباع شده را با کامیون و بولدوزر دور کردند.   استخراج گاز و نفت اجرای حفر زمین برای منابع جدید نفت وگاز در سراسر جهان درحال انجام است. اما درحال حاضر جایی آشفته تر از منطقه مارسلوس Marcellus نیست که سنگ برش خورده ۹۵۰۰۰ مایل مربعی (۲۴۶۰۰۰کیلومتر مربع) بیش از ۳۸۹ میلیون سال در آنجا مانده است. این بستر محل ذخیره گاز طبیعی بین ۵۰ تریلیون تا ۵۰۰ تیریلیون فوت مکعب میباشد. دومین  منبع ذخیره گاز بعد از حوزه گاز پارس در ایران که بخشهایی از دنیا را که تشنه انرژی هستند، تامین می کند. توسعه ذخایر گاز طبیعی در منطقه در مراحل ابتدایی اش است. استخراج تمام آن گاز باعث تقویت اقتصاد محلی شده و یک منبع داخلی مهم انرژی است که میتواند برای چندین دهه منطقه را قدرتمند کند. اما آینده درمیان نگرانیهای زیست محیطی دیده می شود که مرتبط با حرکت شدید Great Shale Gas Rush  میشود. کنراد دان وولز از دانشگاه پیترزبورگ معتقد است که مشکلات زیست محیطی براحتی از طریق راه اندازی چاهها شروع میشود. مردم خیلی به این قضیه فکر نمیکنند. اما مسیله فرسایش و رسوبات جدی همراه با پاکسازی محوطه چاه ها به وسعت سه تا پنج هکتار وجود دارد. در پنسیلوانیا درمورد ۱۰۰۰۰۰ چاه  علاوه بر پاکسازی فضاها برای ایستگاههای کمپرسور، خطوط لوله و زیر ساختهای دیگر در بیش از ۲۰ تا۳۰ سال آینده صحبت میشود. وولز میگوید"حفاری سنگها را نیزدر معرض سولفید غنی قرارمیدهد که در سطح زمین میتواند در مواجهه با هوا وآب واکنش نشان داده و تولید محلول سولفوریک نماید که تا حدودی مشابه اسید تخلیه معدن است. این تاثیرات آبی حتی در زمان حفاری چاه ها که با طرح و برنامه انجام می شود نیز باید مورد توجه قرار بگیرند. اما همانطور که قبلا دیده شد، نفتی که در خلیج فارس و جاهای دیگر نشت کرد، ممکن است دوباره پیش بیاید، حفاری همیشه مطابق نقشه پیش نمیرود. علیرغم تلاش فراوان برای حفاظت از منابع آب و جلوگیری از دست دادن گاز از طریق پوشش چاه با فولاد و روکش بتنی، وولز میگوید هر چاهی پتانسیل نشت گاز یا نفت را در طول زمان دارد. فرار گاز و مایعات از لوله کشیها و رفتن به سفره های آب بارها در هرجایی که آب ونفت یافته شده مشاهده میشود. در حال حاضر با وجود اینکه ردیابی دقیق جایی که آلودگیهای آب در آنجا اتفاق میافتد مشکل است، برخی از ساکنین و جوامع  در مناطق شیل shale آب آلوده را تجربه کرده اند. بتازگی بررسی های زیادی بر روند انشعابات اصلی و دسترسی به گاز (شکست یا استخراج هیدرولیکی) متمرکز شده اند. برای استخراج از مقدار زیادی آب - حدود ۴میلیون گالن (۱۵ میلیون لیتر)- استفاده می شود. حدود۲۰ تا ۵۰ درصد مایع آبکی به عنوان آب فوق العاده شور خارج میشود که بطور بالقوه مملو از فلزات سنگین میباشد. سازمان حافظت از محیط زیست پنسیلوانیا DEP ، از سال ۲۰۰۸ حداقل ۱۳۰ نشت را ثبت کرده است. این روش انفجاری از ترکیب آب شیمیایی و شن و ماسه در چاه ایجاد می کند که منجر به زلزله کوچکی شده، شیل را شکسته و گاز را منتشر میکند. بقیه مایع در لایه شیل در عمق ۴۰۰۰ تا ۸۵۰۰ فوتی (۱۲۲۰ تا ۲۵۹۰ متر) باقی میماند. مقامات صنعت میگویند این آب بیضرر بوده و هرگز قابل انتقال به سطح نیست و نشتی درجاییی که چاههای آب آشامیدنی چند صد فوت زیرزمین قرارگرفته اند دیده نشده است. اما سازمان حفاظت از محیط زیست بنظر میرسد نسبت به خوش بین بودن این فرایند اطمینان کمتری دارد. آژانس درحال حاضر درحال انجام یک مطالعه علمی در نشریه پییر ریویو برای بررسی هرگونه روابط بین روند استخراج نفت و آب آشامیدنی میباشد. آژانس در این وب سایت نوشته است: "سازمان حفاظت از محیط زیست با کنگره موافق میباشد. نگرانیهای جدی برای شهروندان و نمایندگانشان درمورد تاثیر پتانسیل هیدرولیکی، استخراج آب آشامیدنی، سلامت انسان و محیط زیست دارند که خواستار مطالعات بیشتر هستند."   آیا رودخانه ها بسمت آینده ای نامشخص میروند؟ مطابق نوشته های سم شناس دانشگاه فناوری تگزاس رونالد کندال Ronald Kendall: رودخانه ها در تاریخ  اهمیت فراوان داشته اند، در حال حاضر ما در استخراج بیش از حد آب به نقطه ای رسیده ایم که رودخانه ها در این سیاره با بحران مواجه شده اند. برای یافتن رودخانه های بزرگی که تا این حد تحت فشار نباشند باید به مناطق دوردستی مثل سیبری و اسکاندیناوی بروید. تهدیدات سمی مانند پسماند های معدن و ذغالسنگ، توسط بسیاری از دیگر مسایل اجتناب ناپذیر و تا حد زیادی قابل پیشگیری بهم مرتبط شده اند. کندال توضیح میدهد که "یانگ تسه Yangtze توسط آلودگی های صنعتی در معرض تهدید است. توسعه زیرساختها در دانوب Danube ، تالابها و دشتهای سیلابی را نابود کرده است. بهمین دلیل است که موضوع جاری شدن سیل در حال حاضر بسیار مهم است. ما از آب Rio Grande ریوگراند بیش از حد استخراج میکنیم. حتی کلورادو از دلتایش تا این حد استخراج نمیکند. اما در حالیکه تصویر حاضر یکی از آبهای باکیفیت در سراسر جهان در معرض خطر قرار دارد، کندال تاکید میکند که اگر سیستمهای رودخانه ای مورد توجه و محافظت شوند آینده به این شکل نخواهد بود. "اگرشما بتوانید آلودگیها و برداشت بیش از حد را متوقف کنید، طبیعت برای بهبود خود کار فوق العاده ای انجام میدهد." مقالات تخصصی تصفیه آب و دستگاه تصفیه آب را در سایت ما دنبال کنید.

  • 14 شهریور 1395
  • مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب شیراز گفت: حدود 630 کیلومتر از 3300 کیلومتر شبکه آب، دچار فرسودگی است که این امر موجب هدر روی حدود 25 درصد از کل آب شرب در شیراز می‌شود. به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه فارس، نظرپور، دوشنبه 12 بهمن در جمع خبرنگاران، اصلاح این میزان از شبکه فرسوده را نیازمند تامین اعتبارات سنگین و صرف زمان طولانی برای این منظور دانست و گفت: سالانه حدود 100 کیلومتر از این شبکه اصلاح می‌شود که کافی نیست. البته جلسات زیادی خصوصا پس از برجام با شرکت‌های خارجی از ژاپن، کره و کانادا برگزار کرده‌ایم. امیدواریم بتوانیم با استفاده از ظرفیت‌ فاینانس و با حضور بخش خصوصی این اقدام را اجرایی کنیم. وی با بیان اینکه همزمان با ایام‌الله دهه مبارک فجر، سه پروژه عمرانی به ارزش 452 میلیارد ریال آماده بهره‌برداری شده است، خاطرنشان کرد: سه پروژه اصلاح و توسعه شبکه آب به حجم 100 کیلومتر و توسعه شبکه فاضلاب به حجم 90 کیلومتر و مخزن 3 هزار متر مکعبی ذخیره آب، آماده بهره‌برداری شده است. با اجرای این طرح‌ها امکان واگذاری 20 هزار انشعاب فاضلاب و 18 هزار انشعاب آب فراهم شده است. وی همچنین از اجرایی شدن پروژه تصفیه‌خانه شرق شهر صدرا تا پایان امسال خبر داد و گفت: این پروژه نیازمند 400 میلیارد ریال اعتبار بود که تامین شده است و اکنون در مرحله انتخاب پیمانکار قرار دارد. این مقام مسئول با بیان اینکه حفر و تجهیز 8 چاه جدید آب در شیراز یکی از برنامه‌های آتی این شرکت است، ادامه داد: اجرای 120 کیلومتر طرح شبکه فاضلاب و اصلاح و توسعه 110 کیلومتر شبکه آب به همراه ساخت 38 هزار مترمکعب مخزن ذخیره آب نیز در دستور کار قرار دارد. وی با اشاره به اجرای رینگ مخازن شرق و جنوب شیراز به طول 34 کیلومتر به‌عنوان یکی از برنامه‌های عمرانی شرکت آبفا شیراز، بیان کرد: تاکنون 72 کیلومتر از این شبکه اجرا شده است که با تکمیل آن امکان واگذاری 20 هزار فقره انشعاب آب و 25 هزار انشعاب فاضلاب فراهم خواهد شد. وی همچنین با ابراز امیدواری نسبت به رفع مشکلات تامین نقدینگی برای اجرای طرح‌های توسعه و اصلاح و بهینه‌سازی شبکه‌های آب و فاضلاب و احداث تصفیه‌خانه‌های جدید، بیان کرد: با توجه به اینکه برجام به سرانجام رسید، امیدوار هستیم که امکان تامین منابع بانکی و اجرای فاینانس برای توسعه شبکه فاضلاب شهری ایجاد شود. نظرپور گفت: هم‌اینک 100 درصد جمعیت شهری در شیراز از نعمت آب آشامیدنی بهداشتی بهره‌مند هستند و بالغ بر 55 درصد از کل جمعیت شهری به شبکه فاضلاب شهری متصل شده است. مدیرعامل شرکت آبفا شیراز همچنین از فعال شدن پروژه احداث تصفیه‌خانه شماره 2 شیراز خبر داد و گفت: این پروژه به‌مدت 2 سال و به‌دلیل تحریم متوقف شده بود و اکنون شاهد حضور مجدد پیمانکار اتریشی طرح و تداوم کار هستیم و امیدواریم طی یکسال آینده خط آب و طی دوسال آینده خط لجن تصفیه‌خانه تکمیل شود. نظرپور از افزایش 12 درصدی اعتبارات برای سال 95 خبر داد و گفت: تاکنون بین 30 تا 50 درصد اعتبارات مصوب عمرانی بخش‌های آب و فاضلاب اختصاص داده شده است و امیدواریم باقیمانده این اعتبارات تا پایان سال مالی، تامین و جذب شود. مدیرعامل شرکت آبفا شیراز تصریح کرد: سالانه 130 میلیون مترمکعب آب شرب بهداشتی تولید می‌شود و 100 میلیون مترمکعب آن به مصرف می‌رسد.

  • 18 بهمن 1394
  • به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آب ایران, اگرچه چند ماه پیش برخی کارشناسان در همایشی با موضوع «آب، فرهنگ و جامعه» عنوان کردند ایران تا پنج سال آینده شاهد جنگ فراگیر آب در داخل شهرها و بین مناطق و استان‌ها خواهد بود؛ اما اکنون و خیلی زودتر از آن موعد خبرهایی مبنی بر اختلافات و اعتراضات درباره موضوع آب در مناطق مختلف کشور منتشر می شود. بحران آب چه تبعاتی برای کشور در بر دارد؟ جنگ آب شدت خواهد یافت محمد درویش مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست، گفت: «در صورت تداوم غلبه تفکر سازه ای در مدیریت آب، یعنی تفکری که منجر به سدسازی مداوم و اجرای طرح های انتقال آب بین حوزه ای می شود، بیم آن می رود که جنگ آب در ایران شدت پیدا کند.» وی ادامه داد: «اکنون نشانه هایی از کدورت میان خوزستانی ها و اصفهانی ها بروز کرده و هموطنان خوزستانی به شدت به تعدد طرح های انتقال آب بین حوزه ای و سدسازی ها اعتراض دارند. همچنین اینگونه اختلافات میان هموطنان ما در منطقه سامان در سرشاخه های کوهرنگ با کاشانی ها وجود دارد که به شدت درباره تونل گلاب 1 و 2 اعتراض دارند.» وی افزود: «بختیاری ها نیز درباره طرح بهشت آباد با اصفهانی ها اختلاف دارند و مردم منطقه ناقان با بروجنی ها درباره طرح انتقال آب سبزکوه مشکل دارند. همچنین مردم الیگودرز با مردم قم درباره حقابه به شدت مشکل دارند و مردم منطقه تالوار هم اعتراضاتی به دلیل سدی که قرار است در زنجان افتتاح شود و هنوز افتتاح نشده دارند.» این کارشناس محیط زیست اظهار کرد: «همچنین مردم منطقه میناب در هرمزگان به شدت نسبت به احداث سد استقلال معترض هستند و معتقدند حقابه تالاب جلگه حاصلخیز میناب برای نیازهای صنعت و شرب به بندرعباس انتقال پیدا کرده است. در منطقه ورزنه همین مشکل را مردم شرق اصفهان با یزدی ها دارند و مردم زرین گل در علی آباد کتول نیز با مردم شاهرود و سمنان درباره طرح انتقال آب مشکل دارند.» وی ادامه داد: «لذا دولت باید به جای غلبه این تفکر در مدیریت آب کشور و برهم زدن تراز آبی حوزه های آبخیز کشور که منجر به بروز کدورت هایی میان مردم می شود که حتی اگر مشکل آب حل شود، ممکن است این کدورت ها تا چند نسل باقی بماند، از روش های جایگزین و کم خطرتر استفاده کند.» وی تصریح کرد: «لذا اکنون جنگ آب در کشور وجود دارد اما می توان آن را در مرحله کنونی مهار کرد و اجازه نداد شدت پیدا کند. لذا قبل از آنکه این منازعات شدت یابد تا وزارت کشور ناچار شود وارد عرصه شود، بهتر است وزارت نیرو این بحران را حل و فصل کند.» مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست خاطرنشان کرد: «خوشبختانه اخیرا وزیر نیرو دستور خوبی مبنی بر پایان عصر سدسازی در ایران صادر کردند و اینکه هرکس برق را از طریق استحصال انرژی های نو تامین کند دولت تا 900 تومان این برق را می خرد در صورتی که تا قبل از این قیمت آن 150 تومان بود و چون هزینه تولید برق از این طریق 700 تومان می شود کسی در این زمینه سرمایه گذاری نمی کرد. لذا اکنون این بهانه از سدسازان گرفته شده که بخواهند به بهانه تولید برق سد بسازند.» 80 درصد بحران آب ناشی از ناکارآمدی مدیریتی است درویش در پاسخ به این سوال که بحران آب در ایران تا چه میزان ناشی از شرایط اقلیمی و تا چه میزان ناشی از ناکارآمدی مدیریتی است؟، گفت: «در یک برآورد خوش بینانه دست کم 80 درصد بحران آب در ایران ناشی از مدیریت نامتوازن با توانمندی های اکولوژیکی سرزمین ایران است و تنها 20 درصد آن ناشی از تنگناهای اقلیمی و خشکسالی است.» وی ادامه داد: «از جمله اقدامات نامتوازن این مدیریت می توان به این موضوع اشاره کرد که در حالی که ایران در کمربند خشک جهان قرار گرفته اجازه داده شده بیش از 300 هزار چاه غیرمجاز حفر شود و حدود 1000 سد ساخته شود تا افت سطح آب زیرزمینی با ریشه های انسانی به بیش از 2 متر در سال و در گستره ای به وسعت 100 میلیون هکتار افزایش یابد.» وی افزود: «ما در منطقه سبلان که دیگر نباید با کمبود آب روبرو باشیم؛ در حالی که اکنون در منطقه آبی‌بیگلو با نشست زمین روبرو هستیم. یا به طور مثال چرا در منطقه چهارمحال بختیاری که 10 درصد آب های سطحی ایران از این منطقه سرچشمه می گیرد باید 60 روستا بدون آب بمانند؟!» 100 میلیارد متر مکعب استحصال، 8 میلیارد متر مکعب نیاز درویش گفت: «مجموع آب شربی که 78 میلیون ایرانی برای یک سال نیاز دارند 8 میلیارد متر مکعب است. این رقم را مقایسه کنید با 10 میلیارد متر معکب که کشورهای حوزه خلیج فارس فقط از طریق آب شیرین کن ها تامین می کنند در حالی که مجموع جمعیت کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس نصف جمعیت ایران هم نمی شود.» وی ادامه داد: «یا به طور مثال آب شرب مورد نیاز مردم عربستان 2.5 میلیارد متر مکعب است، اما مجموع آب قابل استحصال این کشور 1 میلیارد متر مکعب است. یعنی عربستان حتی برای تامین آب شرب با مشکل مواجه است. این در حالی است که در بدترین سناریو آب قابل استحصال ایران 100 میلیارد متر مکعب است، اما همانطور که عنوان شد میزان آب شرب مورد نیاز مردم ایران فقط 8 میلیارد متر مکعب است.» 8 درصد منابع آبی، نیازهای آب شرب ایرانیان را تامین می کند وی افزود: «یعنی در بدبینانه ترین سناریو تنها 8 درصد از منابع آبی ایران می تواند نیازهای آب شرب ایرانیان را تامین کند و حتی اگر با خشکسالی 50 یا 60 درصدی روبرو شویم بازهم نباید کابوسی بنام تامین آب شرب برای مردم ایران وجود داشته باشد.» منافع اقتصادی عامل اصلی مشکلات است وی ادامه داد: «اکنون حدود 500 هزار میلیارد تومان در این حوزه هزینه شده و برای تکمیل طرح های نیمه تمام نیازمند 150 هزار میلیارد تومان دیگر هستند و این واقعا وسوسه برانگیر است. لذا علت مسئله منافع اقتصادی ماجرا است که اجازه نمی دهد بخش های دیگر، متوازن با آموزه های توسعه پایدار در کشور رشد کنند و شاید شکل گیری برخی بحران ها باعث شود آدرس های اشتباهی که داده می شود تصحیح شود.» فرارو

  • 10 آذر 1394
  • وقوع سیل در برخی استان ها و کاهش دما در کشور این گمانه را ایجاد می کند که بحران آبی در کشور برطرف شده و نباید نگرانی در این زمینه وجود داشته باشد اما واقعیت این است که کشور تا حدی دچار بحران است که این میزان بارندگی تاثیر چندانی در حل این معضل ندارد. معاون توسعه و پیش‌بینی سازمان هواشناسی کشور ضمن اشاره به بهبود وضعیت آب‌های تجدیدپذیر کشور، تصور از بین رفتن بحران آب کشور در نتیجه بارش‌های اخیر را تصور اشتباهی دانست و افزود: حجم استفاده از آب‌های تجدیدناپذیر به حدی بوده که با این بارش‌ها جبران نمی‌شود. به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آب ایران, علی عابدینی  با اشاره به اینکه تصور از بین رفتن بحران آب کشور با بارش‌های دو ماه اخیر تصور اشتباهی است، گفت: با این بارش‌ها آبهای تجدید‌پذیر تا حدی جبران می‌شود و سدهای خالی شده در برخی از استان‌ها چون ایلام اشباع شدند که در عین آسیب‌زا بودن برای این استان و ایجاد سیل، ذخایر آب آنها را هم بالا برد. وی با بیان اینکه منابع آب‌های تجدیدپذیر در سال‌های پربارش جبران می‌شوند، افزود: آب‌های تجدیدناپذیر با این وضعیت بارش‌ها تغییری نمی‌کند و حجم استفاده از این آب‌ها به حدی بوده که با این بارش‌ها نیز امکان جبران ندارند. معاون توسعه و پیش بینی سازمان هواشناسی با اشاره به اینکه سرانه مصرف آب کشور سال به سال افزایش می‌یابد، اظهار کرد: صنعتی شدن، افزایش رفاه عمومی و افزایش جمعیت نیاز آبی و سرانه مصرف آب کشور را بالا می‌برد. بنابراین مصرف آب بایستی مورد مدیریت و برنامه‌ریزی دقیق قرار گیرد و اگر تا به حال هم بی مهابا مصرف می‌شد از این به بعد نمی‌توانیم با همان الگوهای سابق مصرف در این مقوله برخورد کنیم. وی با اشاره به ضرورت افزایش بهره‌وری منابع آب از جمله بهره‌وری کشاورزی و صنعت و شرب گفت: اطلاعات هواشناسی هم می‌تواند در زمینه افزایش بهره‌وری منابع آبی مثمر ثمر باشد، اگر فعالیت‌های مختلف کشور با پیش‌بینی‌های هواشناسی منطبق باشد می‌توانیم در زمینه کاهش مصرف آب برنامه‌ریزی کنیم؛ برای مثال اگر بدانیم امروز قرار است بارش صورت گیرد قطعا از شستشوی خودروی خود اجتناب می‌کنیم. اگر یک میلیون خودرو در شهر باشد و 10 درصد آنها در هر روز شسته شود، 100 هزار خودرو در روز شسته می‌شوند که این رقم درشتی است و میزان مصرف آب برای شستشوی این تعداد خودرو قابل توجه است که در صورت اطلاع و هماهنگی با اطلاعات هواشناسی این میزان آب مصرف نمی‌شود. هم چنین معاون وزیر جهاد کشاوری گفت: سطح آب های زیر زمینی در برخی از دشت های کشور 20 متر پایین رفته است و این یعنی وقوع فاجعه ای زیست محیطی. همچنین مطمئنا تا 10 سال آینده خاک معضل اصلی کشور خواهد شد، چراکه امروز به میزان هر هکتار 17 تن فرسایش خاک وجود دارد. علیمراد اکبری در مراسم افتتاحیه چهاردهمین نمایشگاه تجهیزات و ادوات کشاورزی در نمایشگاه بین المللی استان اصفهان در روز یکشنبه  اظهار کرد: از سال 1378 کشور وارد سیر خشکسالی شد و وضعیت نامناسب آبی از آن زمان آغاز شد و سرانه آب در کشور از 4500 متر مکعب امروز به زیر هزار متر مکعب نزدیک می‌شود که این ابتدای راه یک فاجعه را نمایش می‌دهد. وی با بیان اینکه استفاده از منابع تجدید پذیر آب در کشور ما به 74 درصد رسیده است این در حالی است که در دنیا هنگام استفاده از 60 درصد منابع تجدید پذیر آب آن کشور را کشوری دچار فاجعه می نامند، افزود: این برداشت‌ها مشکلات زیادی را در زمینه محیط زیست به‌ همراه دارد و می‌تواند سبب بروز فجایع زیست محیطی و تخریب زیرساخت‌های اصلی کشور شود. معاون وزیر جهاد کشاوری ادامه داد: میزان استحصال آب از منابع مختلف بررسی شده که به ترتیب 52.4 درصد از چاه ها، 20.9 درصد از چشمه ها، 17.4 درصد از آب های سطحی و 9.3 درصد از قنوات است. این در حالی که اکنون حدود 800 هزار حلقه چاه در کشور وجود دارد که نیمی از آنها غیرمجاز است و این یعنی عده ای به غارت آب روی آورده اند و اگر جلوی چاه های غیر مجاز گرفته شود، بسیاری از مشکل های آبی ما حل می شود. در هر هکتار زمین 17 تن فرسایش خاک داریم اکبری با اشاره به اینکه امروز حدود 50 میلیارد متر مکعب از آب های زیرزمینی خود را مصرف کرده ایم، تصریح کرد: امروز چاه های کشور وضعیت اسفناکی دارد چاه هایی که در سال 1352 نزدیک به 180 هزار متر مکعب توان برداشت داشتن امروز توان برداشت آنها به 60 هزار متر مکعب رسیده است. وی با بیان اینکه سطح آب های زیر زمینی در برخی از دشت های کشور 20 متر پایین رفته است، اضافهکرد: وقوع فجایع زیست محیطی و زیرساختی به دلیل نشست دشت ها دور از انتظار نیست چراکه 300 دشت از 609 دشت کشور در وضعیت فوق بحرانی قرار دارد که اکثر آنها در دو استان خراسان رضوی و همدان واقع است. معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به معضلات خاک اظهار کرد: معضل خاک پنج تا 10 سال آینده به معضل اصلی کشور تبدیل می شود متاسفانه شاید خاک امروز مغفول مانده باشد، اما حتما در سال های آینده نسبت به معضلات آن زیاد خواهیم شنید. اکبری با اشاره به اینکه در این کشور به میزان هر هکتار 17 تن فرسایش خاک وجود دارد، گفت: سالانه دو میلیارد تن فرسایش خاک داریم که ارزشی حدود 56 میلیون دلار دارد. این در حالی است که طبق برنامه ششم توسعه سالانه باید دو و نیم میلیون هکتار از اراضی کشور بهبود یابد. دوران سدسازی در کشور به سر آمده است وی با اشاره به مصرف آب در بخش کشاورزی گفت: براساس آمار، مصرف آب در بخش کشاورزی 61 میلیارد مترمکعب بوده و صحبت‌های مطرح شده مبنی بر 90 و 92 درصد مصرف آب در بخش کشاورزی درست نبوده است. معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی به راهبردهای بخش مدیریت آب کشاورزی اشاره کرد و افزود: دوران سد سازی به سر آمده است و سد سازی در این کشور باید متوقف شود همانگونه که باید انتقال آب بین حوضه ای در این کشور به پایان برسد. اکبری اضافه کرد: تنها راه درست توسعه کشاورزی در این کشور افزایش توسعه به روش نوین و مسدود کردن چاه های فاقد پروانه است چراکه این غارت آب باید بالاخره متوقف شود. وی به دشت حاصلخیز شرق اصفهان که نمونه آن در کشور وجود ندارد اشاره کرد و گفت: باید یک طرح اساسی برای زیر کشت بردن شرق اصفهان به کار ببریم و آن چیزی نیست جز آوردن آب توسط لوله از سد تا دشت حاصلخیز شرق اصفهان و بنده حتما چنین طرحی را در شورای عالی آب مطرح می کنم و به شدت پیگیر آن خواهم بود. ایسنا

  • 10 آذر 1394
  • به تازگی مؤسسه علوم جوی و تغییر اقلیم دانشگاه زوریخ نیز اعلام کرده اگر روند تغییرات آب و هوایی همچنان ادامه داشته باشد در عرض تنها یک قرن، ترکیب دما و رطوبت بالا در منطقه خلیج فارس شرایطی را ایجاد می‌کند که زندگی در این منطقه عملاً غیر قابل تحمل می‌شود. بروز خشکسالی‌های شدید، سیل‌های ویرانگر و زیر آب رفتن بسیاری از مناطق ساحلی جهان تنها بخش کوچکی از تبعات پدیده گرم شدن زمین است و برخلاف آنچه تصور می‌شود تنها کشورهای اروپایی و جنوب شرق آسیا نیستند که در آینده نزدیک ممکن است زیر آب بروند. حالا بانک جهانی هشدار می‌دهد که تغییر اقلیم، خاورمیانه و شمال آفریقا را هم بی‌نصیب نخواهد گذاشت و علاوه بر اینکه بخش اعظمی از این منطقه با خشکسالی و کمبود آب مواجه خواهد شد بخش‌های دیگری نیز در نتیجه بالا آمدن سطح دریاها دچار آبگرفتگی می‌شوند. به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آب ایران, به نقل از روزنامه ایران، پیش به سوی دنیایی گرم‌تر! دنیایی گرم‌تر از آنچه تاکنون تجربه کردیم. هرچند 10 سال از گرم‌ترین سال‌های گرم جهان تنها از سال 2000 تاکنون به وقوع پیوسته اما دانشمندان پیش‌بینی کرده‌اند روند گرم شدن زمین همچنان ادامه خواهد داشت و زمین بیشتر از آن چیزی که تاکنون تجربه کردیم قرار است گرم شود. با گذشت هر سال نگرانی از تبعات زیانبار تغییر اقلیم و گرم شدن زمین بیش از سال قبل می‌شود. بروز خشکسالی‌های شدید، سیل‌های ویرانگر و زیر آب رفتن بسیاری از مناطق ساحلی جهان تنها بخش کوچکی از تبعات پدیده گرم شدن زمین است و برخلاف آنچه تصور می‌شود تنها کشورهای اروپایی و جنوب شرق آسیا نیستند که در آینده نزدیک ممکن است زیر آب بروند. حالا بانک جهانی هشدار می‌دهد که تغییر اقلیم، خاورمیانه و شمال آفریقا را هم بی‌نصیب نخواهد گذاشت و علاوه بر اینکه بخش اعظمی از این منطقه با خشکسالی و کمبود آب مواجه خواهد شد بخش‌های دیگری نیز در نتیجه بالا آمدن سطح دریاها دچار آبگرفتگی می‌شوند. رشد بالای جمعیت، تشدید خشکسالی و کاهش منابع آبی و افزایش دمای هوا بحران آب در منطقه را بیش از پیش دامن می‌زند و احتمال وقوع جنگ در منطقه بین کشورها بر سر منابع آب بیشتر می‌شود، اما این همه ماجرا نیست. به تازگی مؤسسه علوم جوی و تغییر اقلیم دانشگاه زوریخ نیز اعلام کرده اگر روند تغییرات آب و هوایی همچنان ادامه داشته باشد در عرض تنها یک قرن، ترکیب دما و رطوبت بالا در منطقه خلیج فارس شرایطی را ایجاد می‌کند که زندگی در این منطقه عملاً غیر قابل تحمل می‌شود. بر اساس این گزارش در عربستان تشدید این واقعه می‌تواند سلامت مردم را در فصل گرما تحت‌الشعاع قرار داده و حتی باعث مرگ سالمندان به دلیل وزش بادهای گرم و غیر قابل تحمل شود. افزایش دمای هوا نه فقط در عربستان، که تهدید بزرگ کشورهای کویت، ایران، لیبی و یمن نیز خواهد بود. در ایران نیز پیش‌بینی شده بندرعباس و بندر ماهشهر شاهد وقوع گرمای طاقت فرسا در دهه‌های آتی باشد. بانک جهانی هشدار داده که خاورمیانه و شمال آفریقا از جمله مهم‌ترین مناطق جهان است که تا نیم‌قرن دیگر متأثر از پدیده تغییر اقلیم و افزایش دمای هوا خواهد شد. این منطقه همواره در طول تاریخ از مناطق خشک و کم‌آب جهان بوده و کشاورزی در این منطقه وابستگی شدیدی به آب دارد اما تغییر اقلیم، بحران را در خاورمیانه و شمال آفریقا تشدید خواهد کرد. با این حال همواره در طول هزاره‌ها و سده‌های مختلف ساکنان این منطقه، راه‌حل‌های مختلفی را برای تطابق با این محدودیت زیست‌محیطی به شکل فنی در نظر داشتند که از مهم‌ترین آنها می‌توان به حفر قنات در ایران در طول هزاره‌های گذشته اشاره کرد که متأسفانه این روزها کاملاً به دست فراموشی سپرده شده و جای خود را به ساخت سد و انباشت آب در پشت دیواره‌های خاکی و بتونی با سرمایه‌های هنگفت و طرح‌های انتقال آب حوضه به حوضه در کشورمان داده است. در همین حال دانشمندان معتقدند خاورمیانه گنجینه‌ای از ذخایر باارزش از دانش سنتی و بومی مدیریت آب است که اگر این دانش حفظ و ترویج داده شود، می‌تواند لااقل نقش مهمی در مقابله با اثرات سوءتغییر اقلیم برای کشورهای منطقه به دنبال داشته باشد. از این‌رو افزایش سطح آگاهی در بین ذی‌نفعان در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا نقش عمده‌ای در مقابله با بحران‌های ناشی از تغییر اقلیم در این منطقه می‌تواند داشته باشد و تا حد زیادی اثرات ناشی از خشکسالی و کمبود آب را جبران کند. براساس ارزیابی دانشمندان IPCC (پانل بین دولتی تغییر اقلیم سازمان ملل)، پیش‌بینی شده است خاورمیانه و شمال آفریقا هم‌اکنون در حال تبدیل شدن به منطقه‌ای خشک‌تر و گرم‌تر از آنچه تاکنون بوده، است. افزایش دما و کمبود بارندگی و خشکسالی‌های متوالی در این منطقه شدت گرفته و تخمین زده شده تا سال 2050 میلادی 80 تا صد‌میلیون نفر در معرض تنش شدید آبی قرار خواهند گرفت و منابع آب زیرزمینی با کاهش چشمگیری مواجه خواهد شد. علاوه بر این میزان تولید محصولات کشاورزی به دلیل کمبود منابع آب با کاهش چشمگیری مواجه خواهد شد. مطالعات نشان می‌دهد که تغییر اقلیم تا سال 2050 اثرات منفی روی عملکرد محصول زمین‌های زراعی در خاورمیانه و شمال آفریقا به‌جا خواهد گذاشت. تا سال 2050 تولید محصول برنج در این منطقه 30‌درصد، ذرت 47‌درصد و گندم با 20‌درصد کاهش مواجه خواهند شد. این در حالی است که انتظار می‌رود کالری مورد نیاز در این فاصله زمانی از 2846 به 3119 به ازای هر نفر در روز افزایش یابد که در صورت بروز تبعات تغییر اقلیم نه تنها 500 کالری تأمین نخواهد شد که سقف کالری دریافتی ساکنان از میزان فعلی هم کمتر خواهد شد. در یک سناریوی بدون تغییر اقلیم پیش‌بینی شده شمار کودکان دچار سوءتغذیه در این منطقه از 5/3‌میلیون نفر به یک‌میلیون نفر کاهش یابد اما تغییر اقلیم شمار این کودکان را تا سال 2050 عملاً به دو‌میلیون نفر خواهد رساند. از این‌رو برای مقابله با اثرات تغییرات اقلیم در تغذیه در منطقه شمال آفریقا و خاورمیانه لازم است هرساله 241 تا 271‌میلیون دلار سرمایه‌گذاری اضافی توسط کشورها صورت گیرد و بهتر است این هزینه‌ها صرف تحقیقات کشاورزی و مدیریت بهینه منابع آب شود. ترسیم آینده‌ای تاریک براساس گزارش بانک جهانی تا 40 سال آینده میانگین دما بین یک تا سه درجه سانتی‌گراد در مناطق شهری خاورمیانه افزایش خواهد یافت و وقوع سیل در مناطق ساحلی این منطقه تشدید می‌شود. متأسفانه جنگل‌های حرا و آبسنگ‌های مرجانی خلیج فارس نیز که همچون سدی در برابر سیل‌ها عمل می‌کرد در دهه‌های اخیر به طور گسترده‌ای از بین رفته به طوری که بر اساس گزارش مؤسسه دیده بان جهان یا ورلد واچ، تاکنون نزدیک به 60 درصد مرجان‌های خلیج فارس از بین رفته است. مساحت جنگل‌های مانگرو خلیج فارس که اغلب در سواحل جنوبی ایران پراکندگی داشته در یک قرن اخیر به دلیل توسعه بی‌ضابطه صنایع و ساخت و سازهای ساحلی و نفتی دستخوش تغییرات بزرگی شده و تا حد زیادی کاهش یافته است از این‌رو ضریب سیل‌پذیری سواحل خلیج فارس بیش از پیش افزایش یافته است. علاوه بر این، ایجاد یک جزیره حرارتی در منطقه که ناشی از کمبود آب، وزش بادهای گرم و افت کیفیت هواست بر بهداشت و سلامت عمومی و رفاه اجتماعی هم تأثیر‌گذار خواهد بود و شرایط زندگی را برای ساکنان این منطقه دشوار خواهد کرد. براساس پیش‌بینی مدل‌های اقلیمی سطح آب دریاها تا سال2050 میلادی، 1/0 تا 3/0متر و تا سال 2100 حدود یک متر بالا خواهد آمد و اثرات این پدیده بر خاورمیانه و شمال آفریقا بیش از سایر نقاط جهان خواهد بود به طوری که بسیاری از مناطق کم‌ارتفاع ساحلی در تونس، قطر، لیبی، امارات متحده عربی، کویت و بویژه مصر در معرض آسیب قرار خواهند گرفت. تأثیر گرم‌شدن زمین بر روند توسعه شواهد امر نشان می‌دهد همه آنچه را کشورهای منطقه برای مقابله با بیکاری و ایجاد اشتغال در این مدت انجام داده‌اند در نتیجه پیامدهای تغییر اقلیم با چالش جدی مواجه می‌شود. خشکسالی از یک سو و افزایش وقوع سیل از سوی دیگر در مناطق ساحلی و شهری چالش جدید کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقاست که پیشرفت‌های توسعه‌ای را خدشه‌دار خواهد کرد. تغییرات اساسی در دما و الگوی بارش به بخش‌های استراتژیک اقتصادی در منطقه از جمله گردشگری و کشاورزی نیز آسیب می‌زند. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد به طور دقیق افزایش سطح آب دریاها 43 شهر را در منطقه – شامل 24 شهر خاورمیانه و 19 شهر در شمال آفریقا – تحت تأثیر قرار می‌دهد. بالا آمدن نیم‌متری آب به طور خاص در مصر باعث آواره شدن دو‌میلیون نفر از ساکنان شهر اسکندریه در این کشور و بروز خسارات 35‌میلیارد دلاری به زیرساخت‌ها و آثار تاریخی و فرهنگی تا سال 2050 میلادی می‌شود. در همین حال بانک جهانی طرح‌های متعددی را برای مدیریت منابع آب در برخی کشورهای منطقه از جمله مراکش، مصر، یمن و… در دست اجرا دارد. برای مثال دولت مراکش با همکاری بانک جهانی در حال تجهیز مزارع کشاورزی به سیستم‌های آبیاری قطره‌ای و میکروآبپاش است. این امر به دولت مراکش کمک می‌کند تا همچنان تولید 60‌درصد چغندر قند، 40‌درصد روغن زیتون و 40‌درصد از تولید شیر مصرفی کشورش را با این شیوه آبیاری مزارع در اختیار داشته باشد. در کشور یمن نیز که فقیرترین کشور در بین کشورهای شبه‌جزیره عربستان است کشاورزی تاکنون برای 55‌درصد مردم اشتغال ایجاد کرده که هرگونه خدشه در این صنعت می‌تواند به بیکاری نیمی از جمعیت کشور و گسترش فقر بیشتر منجر شود. در حال حاضر تغییر اقلیم یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های دولت یمن است و سهم عمده‌ای از دیمزارهای این کشور را در مخاطره قرار داده است. اما در ارتفاعات این کشور مردم همچنان با بهره‌گیری از دانش سنتی، در حال توسعه اراضی کشاورزی هستند و بانک جهانی در تلاش است با کمک تسهیلات جهانی محیط‌زیست به گسترش دانش سنتی در بین مردم و تدوین استراتژی‌های منطبق با تغییر اقلیم کمک کند. اما در ایران وضعیت از این هم بحرانی‌تر است. به نظر می‌رسد کاهش بارندگی‌ها و تداوم خشکسالی در سال‌های اخیر و بهره‌برداری بیش از حد از آب‌های تجدیدپذیر و آب‌های زیرزمینی اکنون به بزرگترین چالش زیست محیطی کشورمان تبدیل شده است. چالشی که می‌تواند در سال‌های آتی بحران‌های دیگری را در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و منطقه‌ای دامن زند. با این حال رشد افسارگسیخته کشاورزی ناپایدار همچنان در ایران ادامه دارد. بی‌توجهی به وضعیت محدودیت منابع آبی در کشورمان به گونه‌ای‌ است که این امر تاکنون بارها مورد اعتراض مشاور معاون اول رئیس جمهوری و دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه هم واقع شده است. عیسی کلانتری هفته گذشته با حضور در نشست «بررسی موانع پیش روی سازمان محیط زیست»که به همت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران در دانشکده جغرافیای این دانشگاه برگزار شد گفت: نبود استراتژی مشخص برای توسعه کشور، بی‌توجهی به تهیه سند آمایش سرزمین و نشناختن پتانسیل کشور از سوی حاکمیت و فشار آوردن به مردم برای توسعه کشاورزی از جمله معضلات محیط زیست ماست. به طور مثال طبق قانون برنامه چشم انداز، ما قرار است به اقتصاد نخست منطقه تبدیل شویم و برای تحقق این برنامه باید در تولید اکثر محصولات کشاورزی خودکفا شویم. وقتی چنین برنامه‌ریزی می‌کنیم، معلوم است که پتانسیل‌های کشور را نمی‌شناسیم. او با انتقاد از سیاست خودکفایی خاطرنشان کرد: این سیاست نشان از نشناختن پتانسیل کشور دارد، چرا که برای رسیدن به این هدف به 240 میلیارد متر مکعب آب در هر سال نیاز داریم، ولی در حال حاضر میزان آب‌های تجدید پذیر کشور تنها 90 میلیارد مترمکعب برای 78 میلیون نفر است. این در حالی است که براساس مصوبه سال 1997 سازمان ملل متحد، ما حق داشتیم از 40% ظرفیت آب‌های تجدید پذیر کشور استفاده کنیم، حال آنکه ما از 86% این ظرفیت استفاده کردیم و برای همین بالاترین میزان برداشت آب را در جهان داریم. حالا اینکه با این شرایط چگونه قرار است جمعیت افزایش یافته و در تولید محصولات هم خودکفا شویم من نمی‌دانم؟ این مقام تأکید می‌کند: از سوی دیگر علاوه بر آب‌های تجدیدپذیر کشور از آب‌هایی که میلیون‌ها‌ سال طول کشیده تا در زیر زمین ذخیره شود هم حداکثر استفاده را کرده‌ایم در حالی که در ١۵‌سال گذشته متوسط بارندگی از ٢۴٧ به ٢٠١ میلیمتر رسیده است و بارندگی‌ها غیرمؤثر شده‌اند چون تنها در سطح زمین جاری می‌شوند و زیر زمین امکان ذخیره شدن ندارند. تخریب پوشش گیاهی و حضور بیش از 110 میلیون واحد دامی در مراتع کشور که باعث غارت پوشش گیاهی شده این مسأله را دامن زده است. در این شرایط تعجبی ندارد که از رده چهارم فرسایش خاک به رتبه نخست جهان رسیده‌ایم چون متوسط میزان فرسایش خاک کشورمان اکنون 16 تن در هکتار است. در بحران آب هم که رتبه اول را داشتیم. با این شرایط، محیط‌زیستی هم باقی خواهد ماند؟ رشد سریع جمعیت در خاورمیانه رشد سریع جمعیت در خاورمیانه و شمال آفریقا نیز بحران در این منطقه را تشدید کرده است به طوری که این امر می‌تواند پیامدهای تغییر اقلیم و خشکسالی و کاهش منابع آب را برای ساکنان بیشتر کند و نهایتاً میزان دسترسی مردم به خدمات مناسب را کاهش دهد. این امر حتی می‌تواند با توجه به اینکه بارها هشدار داده شده که جنگ آتی در خاورمیانه جنگ آب خواهد بود باعث بروز مناقشات سیاسی بین کشورهای منطقه نیز شود. براساس گزارش سازمان ملل، منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا از سال 1970 تاکنون دارای بیشترین نرخ رشد جمعیت در بین دیگر مناطق دنیا بوده است. براساس مطالعات صورت‌گرفته جمعیت این منطقه از 127‌میلیون نفر در سال 1970 به 305‌میلیون نفر در سال 2005 و در سال 2010 نیز به 320‌میلیون نفر افزایش یافته است. بیشترین میزان افزایش جمعیت در ایران در فاصله سال 1976 تا 1986 بوده به طوری که در مدت یک دهه جمعیت ایران با رشد 50‌درصدی مواجه شد. اما پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد چنانچه نرخ رشد جمعیت که در حال حاضر در خاورمیانه و شمال آفریقا بیشتر از سایر نقاط دنیاست به همین ترتیب پیش رود تا سال 2050 جمعیت این منطقه بالغ بر 700‌میلیون نفر خواهد رسید. در حال حاضر، جمعیت 320‌میلیون نفری خاورمیانه و شمال آفریقا که حدود پنج‌درصد جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد کمتر از یک‌درصد منابع آب این سیاره را به خود اختصاص داده است. حال پرسش این است که کشورهای منطقه چه تدابیری را برای مواجهه با بحران آب در سال‌های آتی با توجه به این نرخ بالای رشد جمعیت اندیشیده‌اند؟ و چگونه می‌توانند در مواجهه با رشد سریع جمعیت، کاهش منابع آب و پیامدهای ناشی از تغییر اقلیم و خشکسالی در دهه‌های آتی مقابله کنند؟ تنها با مروری بر بحران‌های حال حاضر زیست‌محیطی در کشور ایران کافی است تا دریابیم که اوضاع محیط‌زیست در منطقه بسیار دهشتناک‌تر از آن چیزی است که شاید تاکنون به تصویر کشیده شده است. در حالی که 35 سال تا سال 2050 میلادی زمان باقی است، بروز پدیده ریزگردها و گرد و غبار که ناشی از رشد فزاینده بیابان‌ها و افت کارایی سرزمین در کشورهای همسایه ایران و نیز ایران است بیش از نیمی از کشورمان را تحت‌تأثیر قرار داده است و البته دیگر کشورهای منطقه نیز بی‌نصیب از این پدیده نبوده‌اند. از سوی دیگر بروز طوفان‌های نمکی در گوشه شمال غربی ایران به دلیل خشک شدن دریاچه ارومیه از هم‌اکنون آغاز شده و می‌رود تا در یک دهه آینده یکی از بزرگ‌ترین فجایع زیست‌محیطی منطقه را رقم زند؛ فاجعه‌ای در حد نابودی دریاچه آرال و بروز طوفان‌های نمکی این منطقه که بیش از پنج میلیون زن و کودک را در چند دهه گذشته تحت‌تأثیر انواع بیماری‌ها‌ی ریوی، آسم و سرطان قرار داد. اگرچه تاکنون بارها برنامه محیط‌زیست سازمان ملل نسبت به نابودی تالاب‌ها در خاورمیانه و کاهش شدید منابع آب زیرزمینی هشدار داده اما واقعیت این است که نه تنها در کشورهای منطقه که حتی در ایران هم برنامه‌ای برای کاهش این مخاطرات اندیشیده نشده است. از 15 سال پیش که نخستین هشدارها نسبت به نابودی تالاب هامون و مجموعه تالاب‌های بین‌النهرین داده شده نه تنها اقدامی صورت نگرفت و این تالاب‌ها هر کدام تا بیش از 90‌درصد از بین رفتند بلکه امروز دریاچه ارومیه و بختگان، پریشان و جازموریان، طشک و مهارلو و کافتر هم به مجموع تالاب‌های نابودشده افزوده شده است. بیش از 600 دشت کشور با افت شدید سفره‌های آب زیرزمینی مواجه شده و حفر بیش از 760 هزار حلقه چاه مجاز و غیر مجاز در کشور موجب شده تا نفوذ آب شور به آبخوان‌های شیرین چنان سرعت بگیرد که دیگر حتی در بخش‌هایی از استان مازندران هم کشاورزان بعد از حفر چاه به جای آب شیرین با آب شور مواجه می‌شوند! و این تنها گوشه‌ای از روند شتابناک تخریب سرزمین در این کشور است؛ کشوری که هم‌اکنون نزدیک به 20‌درصد جمعیت خاورمیانه و شمال آفریقا را به خود اختصاص داده و می‌رود تا چند سال دیگر شمار جمعیتش را به 150 میلیون نفر برساند در حالی که یک سوم از جنگل‌های شمال آن براساس آمار منتشره مخروبه شده و جنگل‌های باقیمانده نیز زیر طرح‌های بهره‌برداری چوب قرار دارد. به گفته رئیس سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور، بیابان‌زایی حدود 90‌درصد خاک کشور را تهدید می‌کند و بیش از یک میلیون و 200 هزار هکتار از جنگل‌های زاگرس نیز در 6 سال گذشته خشک و نابود شده است و تقریباً اکثر قریب به اتفاق تالاب‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌های کشور نیز رو به خشکی نهاده‌اند. در همین حال بهره‌برداری بیشتر از منابع همچون آب و خاک به بروز بحران‌های زیست‌محیطی و نابودی هرچه بیشتر تنوع زیستی و اکوسیستم‌ها منجر می‌شود چراکه جمعیت بیشتر به معنی نیاز بیشتر به غذا و آب خواهد بود و این امر مستلزم تغییر کاربری بیشتر جنگل‌ها و مراتع به اراضی کشاورزی و برداشت بیشتر از منابع آبی محدود در منطقه است. تأمین مسکن، بهداشت، شغل، خدمات آموزشی و انرژی دیگر نیازهای جمعیت اضافه‌شده است که در نهایت تأمین همه این موارد فشار مضاعفی بر سرزمین وارد خواهد کرد و عملاً چیزی از منابع طبیعی برای نسل‌های آینده منطقه باقی نخواهد گذاشت.

  • 27 آبان 1394
مشاوره تلفنی خدمات مشاوره تصفیه آب
021-86027905